Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Top water...the return

Να επανελθω με τις εμπειριες που αποκομισα εδω και λιγο καιρο...
1ον.Τα αστοχα χτυπηματα που ειδα,ηταν απο μικρα ατομα.Για αυτα που ηταν βαθεια δεν μπορω να εχω γνωμη,πιθανον να ηταν και απο μεγαλυτερα.
2ον.Δεν πρεπει να καρφωνουμε με το που δουμε την επιθεση.Επειδη την επιθεση την βλεπουμε,απο ενστικτο καρφωνουμε ακαριαια,με αποτελεσμα ειτε να μην πιανεται,ή να πιανεται επιπολαια και στις πρωτες μανιβελιες να ξεκαρφωνεται.Υπομονη να νιωσουμε το τραβηγμα του καλαμιου οπως σε ενα τυπικο minnow,και μετα καρφωμα.
3ον.Η πιο στενη πλευση στο walk the dog βοηθαει τα ψαρια να κεντραρουν το δολωμα.Μικρα χτυπηματα κανουν πιο στενη πλευση,μπορει να μην την καλοβλεπουμε οταν ειναι σε αποσταση το τεχνητο,αλλα την βλεπουν τα ψαρια.Μεγαλυτερα χτυπηματα κανουν πολυ ανοιχτη πλευση,η οποια ειναι γαματη σε εμας,αλλα επειδη ειτε το χερι μας δεν ειναι σταθερο ρομποτικο,ειτε απο μια ριπη ανεμου ,το τεχνητο  κανει ακανονιστη πλευση και ενω το ψαρι κανει επιθεση στο σημειο Α που περιμενει να παει το τεχνητο,αυτο σε χιλιοστο του δευτερολεπτου βρισκεται 20 ποντους μακρυτερα,με συνεπεια να αστοχει.
Αυτα και ελπιζω να βοηθησα.










Kαι μια απελευθερωση